W ostatnim czasie znowu sporo zaczęło się mówić o edukacji ekonomicznej – niestety tylko mówić. Mimo że kryzys to najlepszy możliwy czas, aby takie działania prowadzić. Finanse są teraz w centrum uwagi, a mówi się o nich w taksówce, przy rodzinnym stole oraz w kościele. Czas ten sprzyja również debacie nad edukacją, ale nic z tej debaty nie wynika.

 Świetna konferencja poświęcona edukacji ekonomicznej zorganizowana została w ramach cyklu „Rewolucja w Finansach” przez Bankier.pl, Gazeta.pl oraz fundację InternetPR. Na spotkanie pt. „Edukacja finansowa – moda czy konieczność?” 5 maja 2009 roku w budynku Agory zaproszeni zostali przedstawiciele polskiej branży finansowej. Podczas panelu pt. „Czy kryzys będzie lekarstwem na brak wiedzy ekonomicznej Polaków?” miałem przyjemność rozmawiać z przedstawicielami banków, doradztwa finansowego oraz Związku Banków Polskich. Oczywiście paneliści, tak jak wszyscy przybyli, zgadzali się co do tego, że edukować trzeba. Gorzej, że jako przedstawiciele instytucji finansowych i sektora bankowego, byli zgodni, że „firmy powinny zarabiać, a problemem edukacji powinien zająć się ktoś inny”.

Na tę konferencję nie dotarł niestety z powodów losowych Krzystof Kaczmar z Fundacji Kronenberga powołanej przy Citi Handlowym i skoncentrowanej właśnie na edukacji ekonomicznej. To wielka szkoda, bo z pewnością jego obecność odmieniłaby bieg tej dyskusji. Dla Citi Handlowego edukacja ekonomiczna wydaje się być na tyle strategiczną kwestią, że jej komunikacją zajmuje się sam Prezes. W ciekawym wywiadzie dla Przeglądu Finansowego Bankier.pl, który niestety został przyćmiony przez zdecydowane opinie Prezesa ING BŚ wygłaszane w tym samym czasie, Sławomir Sikora mówi o tym, dlaczego edukacja ekonomiczna Polaków jest kluczowa dla przyszłości całego sektora finansowego. Ten wywiad to moim zdaniem lektura obowiązkowa dla każdego, kto zajmuje się komunikacją firm z branży finansowej.

„Zapewniam, że w najlepszym interesie banku jest posiadanie świadomego i wyedukowanego klienta. (…)Trzeba też pamiętać, że świadomi klienci pozytywnie wpływają na wzrost wydajności sektora finansowego przez intensyfikację konkurencji. Edukacja finansowa wpływa wówczas na skrócenie drogi do dobrobytu. Konsumenci podejmują bowiem świadome decyzje i poprawiają swoją sytuacje finansową. I wreszcie – kwestie ekonomiczne coraz częściej pojawiają się w debatach publicznych. Coraz częściej decydują o wynikach wyborów. Edukacja finansowa jest zatem ważnym elementem edukacji obywatelskiej zmierzającej do rozwijania społeczeństwa rozumnego, aktywnie i świadomie uczestniczącego w procesach decyzyjnych. (…)”.

To tylko fragment odpowiedzi na jedno pytanie – wystarczy jednak, aby pokazać esencję korzyści płynących z edukacji. Prezes Citi Handlowego nawołuje do opracowania i wdrożenie Narodowej Strategii Edukacji Ekonomicznej. Choć od lat na tym polu niezwykle aktywne jest NBP, wydaje mi się, że moment, w którym się znajdujemy jest idealny do tego, aby zwiększyć skalę tych działań – zarówno na poziomie państwowym (NBP, Ministerstwo Finansów, GPW), jak i poprzez zaangażowanie firm, w których interesie leży edukacja ekonomiczna Polaków. Oto 3 powody, dla których warto zrobić to właśnie teraz:

1. Kryzys sprawił, że finanse są w centrum uwagi wszystkich – na pierwszych stronach gazet, w czołówkach wiadomości, rozmawiamy o nich przy rodzinnym stole i w taksówkach. Żyjemy w czasach, w których ludzie chcą słuchać i mówić o finansach.

2. Wprowadzenie euro – wymianom waluty w każdym Państwie towarzyszyły wysokobudżetowe kampanie edukacyjne. Nie inaczej będzie w Polsce. Planując te kampanie warto pamiętać o szerszym kontekście, czyli o tym, jaki jest obecny stan wiedzy Polaków na temat finansów. Będzie to świetna okazja, aby go poprawić.

3. Rozwój działów CSR w bankach – oprócz Citi Handlowego, który poprzez Fundację Kronenberga działa na tym polu od lat, coraz więcej banków tworzy osobne działy CSR. Uważam, że jednym z fundamentalnych celów działań osób pracujących w zespołach CSR polskich banków powinna być właśnie edukacja ekonomiczna otoczenia. W ten sposób odpowiadam na pytanie „Gdzie?”, które na korporacyjnym blogu BZ WBK zadaje w swoim poście o CSR Anna Łuszcz, CSR manager w tym banku.

Podsumowując, całkowicie wspieram apel Sławomira Sikory dotyczący Narodowej Strategii Edukacji Ekonomicznej. Żeby nie być gołosłownym, jako Ciszewski Financial Communications deklarujemy, że przygotujemy dla takiej inicjatywy, całkowicie pro publico bono, kompleksową strategię komunikacji.

Nasza branża finansowa nie jest w tym aspekcie “dziewicza”. Niespełna dwa tygodnie temu na blipie rozpoczął komunikację mbank.blip.pl. Miejmy nadzieję, że jest to znak tego, że mBank wraca do otwartej komunikacji z Klientami, bo mimo wpadki jaką zaliczył, jego osiągnięcia na tym polu dystansują każdą polską firmę z branży finansowej.

Jeszcze wcześniej na blipie swoje skrzydła rozwinął vortal Marcina Krasonia structus.pl (structus.blip.pl), który jest pierwszym w Polsce miejscem, na którym można znaleźć szerokie informacje na temat nowej klasy produktów inwestycyjnych, czyli produktów strukturyzowanych. Myślę, że sposób, w jaki Marcin komunikuje structusa jest godny podkreślenia, bo robi to na prawdę fajnie i wiele firm mogłoby brać z niego przykład.

Kto następny? Trudno wskazać instytucje, które w Polsce mogą podążać tym śladem. Wydaje mi się, że główne dwa czynniki, które stoją na przeszkodzie rozwojowi tej formy komunikacji to niszowość blipa czy twittera, które poza światem marketingowców i fanów nowych technologii są mało znane. Dopóki to się nie zmieni (a wiele wskazuje na to, że może tak się stać – chociażby zainteresowanie tą formą komunikacji polityków) nikt raczej nie zaryzykuje. Szkoda, bo w ten sposób tracą szansę na budowanie wizerunku innowatora i pioniera. Żeby podnieść polskie firmy na duchu warto podkreślić, że i amerykanie nie pozjadali wszystkich rozumówi i także uczą się w praktyce jak skutecznie wykorzystywać te narzędzia. Dobrze robi to Bank of America, który proaktywnie kontaktuje się z osobami mówiącymi o nim i prowadzi normalny dialog z innymi użytkownikami, a znacznie gorzej wygląda to w przypadku banku Chase, który prowadzi tylko komunikację jednostronną dotyczącą oferty. Banki te uczą się i np. bank Wachovia dopiero ostatnio zaczął poruszać na swoim twitterze tematy dotyczące Client Service i znacznie zwiększył w ten sposób swoją efektywność.

EDIT: Rozwinięcie powyższych rozważań i pierwsze badania wykorzystania twittera w branży finansowej w autorskim przeglądzie Ciszewski Financial Communications

Dla mnie osobiście jest to zwieńczenie prawie dwóch lat pracy, od momentu gdy po raz pierwszy (dokładnie 22 listopada 2007) przedstawiłem swoją koncepcję osobom zarządzającym Ciszewski PR – Prezesowi Jerzemu Ciszewskiemu i Dyrektorowi Zarządzającemu Sebastianowi Hejnowskiemu. To właśnie im chciałbym podziękować za dwie rzeczy – swobodę w realizacji planów oraz finalne doprowadzenie tego przedsięwzięcia do skutku.

Tyle wątków osobistych, a teraz konkretnie o firmie. Ciszewski Financial Communications będzie świadczyła usługi znacznie szersze niż public relations. Jest to związane z dwoma aspektami:

1) Najbardziej unikalnym zasobem w Ciszewski Financial Communications jest i ma być wiedza z szerokiego zakresu zagadnień finansowych oraz zespół gotowy tą wiedzę pogłębiać. Tego zasobu brakuje często innym firmom zajmującym się szeroko rozumianym marketingiem, i właśnie dlatego jest on niezwykle cenny na rynku.
2) W czasach Internetu niezwykle ważna staje się spójność na każdym poziomie komunikacji – najmniejszy błąd może być w każdej chwili zauważony i powiększony do rozmiarów wielbłąda. Szczególnie wrażliwe na takie kryzysy są instytucje finansowe.

Mamy nadzieję, że nowa firma będzie pełniła rolę swoistego „integratora” różnych działań komunikacyjnych podejmowanych przez firmy, co będzie prowadziło do:
a) Niższych kosztów działań marketingowych
b) Większej efektywności na każdym poziomie (wizerunkowym, sprzedażowym, kadrowym itd.)
c) Mniejszego ryzyka wystąpienia kryzysu komunikacyjnego

Nowościami w naszej ofercie, które wydają mi się szczególnie ciekawe (zwłaszcza w tych trudnych czasach) są właśnie działania z obszaru Kompleksowego Doradztwa Komunikacyjnego, a w szczególności restrukturyzacja działań komunikacyjnych.

Usystematyzowane informacje na temat firmy znajdują się w niniejszej informacji prasowej.

Z ważnych informacji, które mogą zainteresować odwiedzających tego bloga, chciałbym poinformować, że poszukujemy osoby na stanowisko Client Service Director. Więcej informacji na znajduje się na naszej stronie.

Zachęcam wszystkich do zadawania pytań, dzielenia się opiniami oraz sugestiami. Na pewno odpowiem na wszystkie maile. Proszę pisać na ptomczuk@publicrelations.pl. ]]> http://www.prfinansowy.pl/2009/05/12/ciszewski-financial-communications-%e2%80%93-nowa-firma-na-rynku/feed/ 3 http://www.prfinansowy.pl/2008/11/26/bezkonkurencyjny-mbank-czyli-samotny-zagiel-blogosfery-polskiej-bankowosci/ http://www.prfinansowy.pl/2008/11/26/bezkonkurencyjny-mbank-czyli-samotny-zagiel-blogosfery-polskiej-bankowosci/#comments Wed, 26 Nov 2008 20:40:00 +0000 Paweł Tomczuk http://prfinansowy.wordpress.com/2008/11/26/bezkonkurencyjny-mbank-czyli-samotny-zagiel-blogosfery-polskiej-bankowosci 26 listopada to dzień szczególny dla finansowych blogerów – jest to pierwsza rocznica powstanie najlepszego bloga firmowego 2008, czyli bloga mBanku. Podstawowe pytanie w stronę działów PR polskich instytucji finansowych brzmi – dlaczego ta, nie tak już alternatywne i niszowa, forma komunikacji jest u nas tak mało popularna?

Pierwszym bankiem na świecie, który zdecydował się na tą formę komunikacji był w 2005 roku Wells Fargo. To, co udało się zbudować tej firmie w ciągu prawie czterech lat wygląda imponująco, a można zobaczyć to tu:

http://blog.wellsfargo.com/. Gołym okiem widać, jak daleko naszemu mBankowi (http://www.mbank.pl/blog/) do takiego rozwinięcia tego narzędzia komunikacyjnego, ale i tak jest dobry początek, który nie tylko znakomicie wpisuje się w wizerunek banku, ale także pozwala budować pozytywny przekaz na temat instytucji. Żeby przybliżyć nieco korzyści, jakie niesie ta forma komunikacji postanowiłem zrobić uproszczoną analizę, która, mam, nadzieję stanie się dla niektórych „nowoczesnych PR-owców” narzędziem negocjacyjnym w nierównej walce z osobami decyzyjnymi